ผืน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຜືນ (ผืน), ภาษาไทใหญ่ ၽိုၼ် (ผึน)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ผืน
สัทอักษรสากล /pʰɯːn˩˩˦/

คำนาม[แก้]

ผืน

  1. เรียกสิ่งที่มีลักษณะแบนเป็นแผ่นอย่างผ้า หนังหรือเสื่อ เป็นต้น มีขนาดเต็มตามกำหนดและอาจม้วนหรือพับได้เช่นผ้านุ่ง ผ้าห่ม เสื่อ พรม และหนัง ว่า ผืนผ้า ผืนหนัง เป็นต้น
  2. เรียกแผ่นดินทั้งหมดหรือส่วนใดส่วนหนึ่ง
    ผืนแผ่นดิน

คำลักษณนาม[แก้]

ผืน

  1. เรียกสิ่งที่มีลักษณะเช่นนั้น
    ผ้า 3 ผืน
    เสื่อ 2 ผืน
    แผ่นดินผืนนี้
    ที่ดินผืนนั้น