หลวง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰluəŋᴬ (ใหญ่); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉᩖ᩠ᩅᨦ (หลวง), ภาษาลาว ຫຼວງ (หลวง), ภาษาไทลื้อ ᦷᦜᧂ (โหฺลง), ภาษาไทใหญ่ လူင် (ลูง), ภาษาอาหม 𑜎𑜤𑜂𑜫 (ลุง์); เทียบภาษาเขมร ហ្លួង (หฺลัวง)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์หฺลวง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงlǔuang
ราชบัณฑิตยสภาluang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/lua̯ŋ˩˩˦/

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

หลวง

  1. ที่เป็นของพระเจ้าแผ่นดิน
    ศาลหลวง
    วังหลวง
  2. เป็นใหญ่
    ภรรยาหลวง
  3. ใหญ่
    เขาหลวง
    ผึ้งหลวง
  4. สาธารณะ
    ทางหลวง

คำนาม[แก้ไข]

หลวง

  1. บรรดาศักดิ์ข้าราชการ สูงกว่าขุน ต่ำกว่าพระ
    หลวงวิจิตรวาทการ
  2. (ภาษาปาก) คำเรียกพระภิกษุโดยความเคารพ
    หลวงปู่
    หลวงพี่
    หลวงน้า
  3. (ภาษาปาก) คำเรียกพระจีน พระญวน ว่า หลวงจีน หลวงญวน