แคะ
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | แคะ | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | kɛ́ |
ราชบัณฑิตยสภา | khae | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰɛʔ˦˥/(สัมผัส) |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]ยืมมาจากภาษาแต้จิ๋ว 客/客 (kêh4)[1], ย่อมาจาก 客家/客家 (kêh4 gê1); ร่วมรากกับ แขก
คำนาม
[แก้ไข]แคะ
คำพ้องความ
[แก้ไข]รากศัพท์ 2
[แก้ไข]คำกริยา
[แก้ไข]แคะ (คำอาการนาม การแคะ)
อ้างอิง
[แก้ไข]ภาษาเลอเวือะตะวันตก
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /kʰɛʔ/
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]แคะ
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/ɛʔ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาแต้จิ๋ว
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาแต้จิ๋ว
- ศัพท์ภาษาไทยที่ร่วมราก
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- การร้องขอรากศัพท์ในรายการภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- th:ชื่อภาษา
- th:ภาษาจีน (หัวข้อ)
- ศัพท์ภาษาเลอเวือะตะวันตกที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาเลอเวือะตะวันตก
- คำคุณศัพท์ภาษาเลอเวือะตะวันตก