จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ดูเพิ่ม: , , และ
U+5BF6, 寶
CJK UNIFIED IDEOGRAPH-5BF6

[U+5BF5]
CJK Unified Ideographs
[U+5BF7]

ข้ามภาษา[แก้ไข]

ญี่ปุ่น
ตัวย่อ
ตัวเต็ม

อักษรจีน[แก้ไข]

(รากอักษรจีนที่ 40, +17, 20 ขีด, การป้อนชางเจี๋ย 十一山金 (JMUC), การป้อนสี่มุม 30806, การประกอบ𡩧)

อักษรสืบทอด[แก้ไข]

อักษรที่เกี่ยวข้อง[แก้ไข]

อ้างอิง[แก้ไข]

  • พจนานุกรมคังซี: หน้า 293 อักขระตัวที่ 12
  • พจนานุกรมไดกังวะจิเต็ง: อักขระตัวที่ 7376
  • พจนานุกรมแทจาวอน: หน้า 579 อักขระตัวที่ 32
  • พจนานุกรมฮั่นยฺหวี่ต้าจื้อเตี่ยน (ฉบับพิมพ์ครั้งแรก): เล่ม 2 หน้า 958 อักขระตัวที่ 3
  • ข้อมูลยูนิฮันสำหรับ U+5BF6

ภาษาจีน[แก้ไข]

ตัวเต็ม
ตัวย่อ
รูปแบบอื่น

ต้นกำเนิดอักขระ[แก้ไข]

รูปในอดีตของตัวอักษร
ร. ชาง ร. โจวตะวันตก
อักษรกระดูกเสี่ยงทาย รอยจารึกสัมฤทธิ์
寶-oracle.svg 寶-bronze.svg

อักษรกระดูกเสี่ยงทาย: แม่แบบ:liushu: (บ้าน) + 𤣩 (หยก) + (เบี้ย) – สมบัติในบ้าน

ส่วนประกอบแสดงการออกเสียง (OC *puʔ) ถูกเพิ่มในตัวอักษรในรอยจารึกสัมฤทธิ์

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาซีโน-ทิเบตันดั้งเดิม *pəw (ราคา); ร่วมรากกับภาษาพม่า အဖိုး (อโผ:, ราคา) (แม่แบบ:zh-ref; STEDT). แม่แบบ:zh-ref ยังเทียบได้กับภาษาทิเบต སྤུས (สฺปุส, สินค้า) แม่แบบ:zh-ref เกี่ยวข้องกับ (OC *pɯɡs, “รวย”) แม่แบบ:zh-ref มีข้อเสนอว่าอาจเป็นคำเดียวกับ (OC *puːʔ, “การดูแล; การพิจารณาสิ่งล้ำค่า”)

การออกเสียง[แก้ไข]



สัมผัส
อักขระ
การออกเสียงที่ 1/1
ต้นพยางค์ () (1)
ท้ายพยางค์ () (89)
วรรณยุกต์ (調) สูงขึ้น (X)
พยางค์เปิด/ปิด (開合) เปิด
ส่วน () I
ฝ่านเชี่ย
การบูรณะ
เจิ้งจาง ซ่างฟาง /pɑuX/
พาน อู้ยฺหวิน /pɑuX/
ซ่าว หรงเฟิน /pɑuX/
เอดวิน พุลลีย์แบลงก์ /pawX/
หลี่ หรง /pɑuX/
หวาง ลี่ /pɑuX/
เบอร์นาร์ด คาร์ลเกรน /pɑuX/
แปลงเป็นจีนกลาง
ที่คาดหมาย
bǎo
ระบบแบกซ์เตอร์ซาการ์ 1.1 (2014)
อักขระ
การออกเสียงที่ 1/1
ปักกิ่งใหม่
(พินอิน)
bǎo
จีนยุคกลาง ‹ pawX ›
จีนเก่า /*pˁuʔ/
อังกฤษ precious thing

Notes for Old Chinese notations in the Baxter–Sagart system:

* Parentheses "()" indicate uncertain presence;
* Square brackets "[]" indicate uncertain identity, e.g. *[t] as coda may in fact be *-t or *-p;
* Angle brackets "<>" indicate infix;
* Hyphen "-" indicates morpheme boundary;

* Period "." indicates syllable boundary.
ระบบเจิ้งจาง (2003)
อักขระ
การออกเสียงที่ 1/1
หมายเลข 3264
ส่วนประกอบ
สัทศาสตร์
กลุ่มสัมผัส
กลุ่มย่อยสัมผัส 1
สัมผัสจีนยุคกลาง
ที่สอดคล้อง
จีนเก่า /*puːʔ/

คำนิยาม[แก้ไข]

  1. สมบัติ; ความร่ำรวย; ของมีค่า; สิ่งล้ำค่า; มหรรฆภัณฑ์
    執到 / 执到 [Cantonese]  ―  zap1 dou3 bou2 [ยฺหวืดเพ็ง]  ―  ได้รับสิ่งที่ยอดเยี่ยม
  2. เพื่อสะสม; เพื่อถนอม
  3. เพื่อรวบรวม (สมบัติ)
  4. สงวนไว้; หวงแหนไว้
  5. ล้ำค่า; มีคุณค่า
  6. (ในประวัติศาสตร์) หยก เหรียญ
  7. เกี่ยวกับความเคารพต่อสิ่งที่เกี่ยวข้องกับจักรพรรดิ, พระพุทธศาสนา, ลัทธิเต๋า หรือบุคคลอื่น
  8. (คำแสดงความรัก) ทูนหัว; ที่รัก
  9. (การพนัน) ชนิดของอุปกรณ์การพนัน
  10. ชื่อสกุล : เป่า
  11. (เสฉวน) เขลา; เซ่อ; โง่

คำพ้องความ[แก้ไข]

คำประกอบ[แก้ไข]

ภาษาญี่ปุ่น[แก้ไข]

ชินจิไต

คีวจิไต

คันจิ[แก้ไข]

(เฮียวไงกันจิวิสามัญคิวจิไตกันจิ, รูปชินจิไต )

แม่แบบ:ja-kyu sp

  1. วัตถุล้ำค่า
  2. สิ่งชอบธรรมทางโลกียวิสัย
  3. สมบัติมีค่า

คำอ่าน[แก้ไข]

ภาษาเกาหลี[แก้ไข]

ฮันจา[แก้ไข]

(ต้องการถอดอักษร)

  • อึมฮุน:
    • เสียง (ฮันกึล): (แมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์: po)
    • ชื่อ (ฮันกึล): 보배 보 (ระบบปรับปรุงใหม่: bobae bo)
  1. รูปฮันจาของ , “สมบัติ; ความร่ำรวย; ของมีค่า; สิ่งล้ำค่า; มหรรฆภัณฑ์

คำประกอบ[แก้ไข]

ภาษาเวียดนาม[แก้ไข]

ฮ้านตึ[แก้ไข]

: การออกเสียงฮ้านโนม: bảo (บ๋าว), báu (เบ๊า), bửu (บื๋ว)

  1. สมบัติ
  2. ฝักดาบ

อ้างอิง[แก้ไข]

”, in Từ điển Hán Nôm