語言

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาจีน[แก้]

สำเนียง
 
to speak; to say; talk; word
ตัวเต็ม (語言)
ตัวย่อ (语言)

การออกเสียง[แก้]



สัมผัส
อักขระ
การออกเสียงที่ 1/2 1/1
ต้นพยางค์ () (31) (31)
ท้ายพยางค์ () (22) (65)
วรรณยุกต์ (調) สูงขึ้น (X) คงระดับ (Ø)
พยางค์เปิด/ปิด (開合) เปิด เปิด
ส่วน () III III
ฝ่านเชี่ย
การบูรณะ
เจิ้งจาง ซ่างฟาง /ŋɨʌX/ /ŋɨɐn/
พาน อู้ยฺหวิน /ŋiɔX/ /ŋiɐn/
ซ่าว หรงเฟิน /ŋiɔX/ /ŋiɐn/
เอดวิน พุลลีย์แบลงก์ /ŋɨə̆X/ /ŋɨan/
หลี่ หรง /ŋiɔX/ /ŋiɐn/
หวาง ลี่ /ŋĭoX/ /ŋĭɐn/
เบอร์นาร์ด คาร์ลเกรน /ŋi̯woX/ /ŋɨ̯ɐn/
แปลงเป็นจีนกลาง
ที่คาดหมาย
yán

คำนาม[แก้]

語言

  1. ภาษา
    語言?
    Nǐ dōu huì shuō nǎ zhǒng yǔyán?

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำสลับตัวอักษร[แก้]