กากี

ดูเพิ่ม: กาก และ ก๊าก

ภาษาไทย

การแบ่งพยางค์		กา-กี
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gaa-gii
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	ka-ki
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/kaː˧.kiː˧/^{(สัมผัส)}

ยืมโดยเรียนรู้จากบาลี กากี (“นางกา; กาตัวเมีย”), จาก ยืมมาจากสันสกฤต काकी (กากี, “ความหมายเดียวกัน”)

กากี

มาจากชื่อตัวละครใน กากาติชาดก และ สุสโสนทีชาดก^[1] มีความหมายตรงตัวว่า "นางกา" หรือ "กาตัวเมีย" (ดู #รากศัพท์ 1)

กากี

กากี

↑ ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา (2544), สำนวนไทยที่มาจากวรรณคดี (in ไทย), 2nd edition, กรุงเทพฯ: คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, →ISBN, page 10:
คำว่ากากี หรือนางกากี ใช้ในสำนวนที่แสดงความดูถูกดูหมิ่นผู้หญิงที่ทำชั่วในกรณีเล่นชู้หรือมากชู้หลายผัว มีปรากฏอ้างถึงในวรรณคดีหลายเรื่อง และเป็นคำบริภาษด่าว่าในภาษาพูดก็มีอยู่มากในปัจจุบัน เรื่องของกากีมีที่มาจากนิบาต 2 เรื่อง คือกากาติชาดก และสุสโสนทีชาดก (หรือสุสันธีชาดก) และมีอ้างอยู่ในกุณาลชาดกอีกด้วย
↑ ทำไมเครื่องแบบข้าราชการไทยจึงเป็นสีกากี ?

เขียนด้วยอักษรอื่น

กากี ญ.

ตารางการผันรูปของ "กากี" (เพศหญิง)

กากี