ขึ้นเขียง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์คึ่น-เขียง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkʉ̂n-kǐiang
ราชบัณฑิตยสภาkhuen-khiang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰɯn˥˩.kʰia̯ŋ˩˩˦/()

คำกริยา[แก้ไข]

ขึ้นเขียง

  1. (ภาษาปาก) ตกอยู่ในภาวะที่แทบไม่มีทางจะต่อสู้หรือเอาชนะหรือหลีกเลี่ยงได้เลย
  2. (ภาษาปาก) ตกอยู่ในภาวะที่ถูกซักไซ้ สอบสวน หรือโจมตี เป็นต้น อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
    นักศึกษาปริญญาเอกต้องโดนขึ้นเขียงทุกคนตอนสอบวิทยานิพนธ์

อ้างอิง[แก้ไข]