ข้ามไปเนื้อหา

ค

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ค U+0E04, ค
THAI CHARACTER KHO KHWAI
← ฃ
[U+0E03]
Thai ฅ →
[U+0E05]
ดูเพิ่ม: ค., คี่, คุ, คุ̄, คู, คู่, และ คู้

ภาษาร่วม

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]

ตัวอักษร

[แก้ไข]

ค

  1. พยัญชนะในอักษรไทย ใช้แทนเสียง /kʰ/ หรือเสียงที่ใกล้เคียงเช่น /ɡ/ (ของอินเดีย), /x/, /kʼ/

ภาษาไทย

[แก้ไข]
วิกิพีเดียภาษาไทยมีบทความ:
Wikipedia

รากศัพท์ 1

[แก้ไข]

รูปแบบอื่น

[แก้ไข]
  • (ลายสือไทย) ค
  • -.- (รหัสมอร์ส)
  • (อักษรเบรลล์) ⠥
  • (ภาษามือ) 𝡀𝪜/𝠎𝪜

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์
คอ
g ɒ
คอ-คฺวาย
g ɒ – g ̥ w ā y
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkɔɔkɔɔ-kwaai
ราชบัณฑิตยสภาkhokho-khwai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰɔː˧/(สัมผัส)/kʰɔː˧.kʰwaːj˧/(สัมผัส)
คำพ้องเสียง

ตัวอักษร

[แก้ไข]

ค

  1. พยัญชนะตัวที่ 4 เรียกว่า ค ควาย เป็นอักษรต่ำ ใช้เป็นพยัญชนะต้น และเป็นตัวสะกดในมาตรากกหรือแม่กก เช่น โรค มรรค มารค เทคนิค

รากศัพท์ 2

[แก้ไข]

แผลงมาจาก ควย

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์
คอ
g ɒ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkɔɔ
ราชบัณฑิตยสภาkho
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰɔː˧/(สัมผัส)
คำพ้องเสียง

คำอุทาน

[แก้ไข]

ค

  1. (สแลงอินเทอร์เน็ต, สแลง, ขำขัน) เสียงที่เปล่งออกมาแสดงความโกรธ ดูถูก ไม่พอใจ ไม่พึงปรารถนา ขยะแขยง ตกใจ ไม่ยอมรับ หรือประหลาดใจ

คำนาม

[แก้ไข]

ค

  1. (สแลงอินเทอร์เน็ต, ขำขัน, หยาบคาย) อวัยวะเพศชาย