สัญชาติ
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากภาษาบาลี สญฺชาติ (“การเกิด; การเป็นขึ้น”)
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | สัน-ชาด | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | sǎn-châat |
ราชบัณฑิตยสภา | san-chat | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /san˩˩˦.t͡ɕʰaːt̚˥˩/(สัมผัส) |
คำนาม
[แก้ไข]สัญชาติ