อวด
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]เทียบคำเมือง ᩋ᩠ᩅᨯ (อวด), ลาว ອວດ (อวด), ไทลื้อ ᦷᦀᧆᧈ (โอ่ด), เขมร អួត (อัวต)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | อวด | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | ùuat |
| ราชบัณฑิตยสภา | uat | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /ʔua̯t̚˨˩/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]อวด (คำอาการนาม การอวด)
- สำแดงให้รู้เห็น
- อวดฤทธิ์อวดเดช
- แสดงให้ปรากฏ
- อวดความสามารถ
- นำออกให้ดูให้ชม
- เอาของมาอวด
- ยกย่องต่อหน้าคน
- อวดว่าลูกตัวเก่ง
- แสดงให้ผู้อื่นเข้าใจว่าตนมีคุณสมบัติเช่นนั้น ทั้ง ๆ ที่มิได้มี
- อวดเก่ง
- อวดภูมิ
ลูกคำ
[แก้ไข]ภาษาญัฮกุร
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /ʔuat/
คำกริยา
[แก้ไข]อวด
ภาษาเลอเวือะตะวันออก
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากปะหล่องดั้งเดิม *ʔɔːt
การออกเสียง
[แก้ไข]- สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /ʔua̯t/
คำกริยา
[แก้ไข]อวด
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/ua̯t̚
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- ศัพท์ภาษาญัฮกุรที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาญัฮกุร
- คำกริยาภาษาญัฮกุร
- ศัพท์ภาษาเลอเวือะตะวันออกที่สืบทอดจากภาษาปะหล่องดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาเลอเวือะตะวันออกที่รับมาจากภาษาปะหล่องดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาเลอเวือะตะวันออกที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาเลอเวือะตะวันออก
- คำกริยาภาษาเลอเวือะตะวันออก