โหม่ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์โหฺม่งหฺม่ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmòongmòng
ราชบัณฑิตยสภาmongmong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/moːŋ˨˩//moŋ˨˩/

คำกริยา[แก้ไข]

โหม่ง (คำอาการนาม การโหม่ง)

  1. เอาหัวรับหรือกระแทกลูกตะกร้อหรือฟุตบอลเป็นต้น
  2. โดยปริยายหมายถึงอาการที่สิ่งหนึ่งตกลงมากระแทกพื้นอย่างแรง
    หัวโหม่งพื้น
    เครื่องบินโหม่งโลก

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษามอญ မံၚ် (มํง์, ฆ้อง)[1]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์โหฺม่ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmòong
ราชบัณฑิตยสภาmong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/moːŋ˨˩/

คำนาม[แก้ไข]

โหม่ง

  1. ฆ้อง

ภาษาปักษ์ใต้[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

โหม่ง

  1. ฆ้องคู่

คำอนุภาค[แก้ไข]

โหม่ง

  1. เสียงอย่างเสียงฆ้อง

  1. ศิขรินทร์ แสงเพชร. "คำยืมภาษามอญในกฎหมายตราสามดวง". ภาษาไทยและวัฒนธรรมไทย ๒๑๖. ฉบับที่ ๒, ปีที่ ๑, ธันวาคม ๒๕๕๐ - พฤษภาคม ๒๕๕๑.