ဇကု

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษามอญ[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ဇကု (ชกุ)[1][2][3][4]

  1. ตัว, ตน
  2. กาย, ร่างกาย
  3. คำที่ใช้เอ่ยถึงบุคคลอื่น ระหว่างผู้ฟังที่มีฐานะเท่าเทียมกันหรือน้อยกว่า

คำพ้องความ[แก้ไข]

คำลักษณนาม[แก้ไข]

ဇကု (ชกุ)[3][4]

  1. ใช้เรียกนับบุคคลเป็นคนไป

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. อนุสรณ์ สถานนท์, ร้อยตรี (1984) พจนานุกรม มอญ-ไทย [Mon-Thai Dictionary]; แปลไทยจาก Halliday, R. (1922) A Mon-English Dictionary, Bangkok: Siam Society (2nd ed.: Rangoon: Mon Cultural Section, Ministry of Union Culture, Govt. of the Union of Burma, 1955).
  2. จำปี ซื่อสัตย์ (2007[2008]) พจนานุกรมไทย-มอญ สำเนียงมอญลพบุรี [Thai-Mon (Lopburi Dialect) Dictionary] (in ไทย), ปทุมธานี: วัดจันทน์กะพ้อ
  3. 3.0 3.1 Shorto, H.L. (1962) A Dictionary of Modern Spoken Mon[1], London: Oxford University Press
  4. 4.0 4.1 พวน รามัญวงศ์ (2005) พจนานุกรมมอญ-ไทย ฉบับมอญสยาม [Mon-Thai (Siamese) Dictionary], กรุงเทพฯ: มติชน, →ISBN