กาว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กาว
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgaao
ราชบัณฑิตยสภาkao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kaːw˧/()

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC kˠau); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ກາວ (กาว), ภาษาพม่า ကော် (เกา์), ภาษาเขมร កាវ (กาว), ภาษาเวียดนาม keo (แกว), ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง gauq, ภาษาจ้วง gauq

คำนาม[แก้ไข]

กาว

  1. ของเหนียวที่เคี่ยวมาจากเอ็น หนัง กีบสัตว์ เป็นต้น หรือสารสังเคราะห์อื่น สำหรับใช้ติดหรือผนึกสิ่งของ

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

กาว

  1. เทียนกิ่ง

ภาษาญัฮกุร[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษามอญ-เขมรดั้งเดิม *pkaaw ~ *pkaʔ; ร่วมเชื้อสายกับภาษามอญ ပ္ကဴ (ปฺเกา, ดอกไม้) และ ကဴ (เกา, ออกดอก), ภาษาเขมร ផ្កា (ผฺกา), ภาษาบะห์นัร pơkao

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

กาว

  1. ดอกไม้

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

กาว

  1. เทียนกิ่ง