ตอแหล
หน้าตา
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ไม่ทราบแน่ชัด เป็นไปได้ว่ามาจากปักษ์ใต้ ต่อแล่ (“ร้องเพลงแหล่, พูดความจริงผสมความเท็จ”)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ตอ-แหฺล | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | dtɔɔ-lɛ̌ɛ |
| ราชบัณฑิตยสภา | to-lae | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /tɔː˧.lɛː˩˩˦/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]ตอแหล (คำอาการนาม การตอแหล)
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]ตอแหล (คำอาการนาม ความตอแหล)
- (ภาษาปาก, สแลง, หยาบคาย, ดูหมิ่น, ล่วงเกิน) ที่ชอบพูดเท็จ, ที่ชอบพูดปั้นเรื่อง
- (ภาษาปาก, endearing, พบได้ยาก) ช่างพูดและแสดงกิริยาน่ารัก (ใช้เฉพาะเด็กที่สอนพูด)
- (ภาษาปาก) เรียกต้นไม้ที่ให้ผลเร็วผิดปกติ
- มะเขือตอแหล
ดูเพิ่ม
[แก้ไข]หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่ไม่ทราบรากศัพท์
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาปักษ์ใต้
- สัมผัส:ภาษาไทย/ɛː
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 2 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่เป็นภาษาปาก
- สแลงภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่หยาบคาย
- ศัพท์ภาษาไทยที่ดูหมิ่น
- ศัพท์ภาษาไทยที่ล่วงเกิน
- คำคุณศัพท์ภาษาไทย
- endearing termsภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีนัยพบได้ยาก
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้