บ่

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *boːᴮ (ไม่); ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน บ่, ภาษาลาว ບໍ່ (บํ่), ภาษาคำเมือง ᨷᩴ᩵ (บํ่), ภาษาไทลื้อ ᦢᧁᧈ (เบ่า), ภาษาไทดำ ꪹꪚ꪿ꪱ (เบ่า), ภาษาไทใหญ่ မဝ်ႇ (ม่ว), ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง mboh, ภาษาจ้วง mbouj; เทียบภาษาหมิ่นใต้ (บ๊อ, ไม่มี)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์บ่อเบาะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbɔ̀ɔbɔ̀
ราชบัณฑิตยสภาbobo
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/bɔː˨˩/(สัมผัส)/bɔʔ˨˩/(สัมผัส)
คำพ้องเสียงบ่อ

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

บ่

  1. (ภาษาหนังสือ, ร้อยกรอง, dialect) ไม่, มักใช้ในหนังสือเก่าหรือกวีนิพนธ์ หรือบางท้องถิ่น, ในที่ใช้ เมื่อใช้ว่า บ่ ก็มีความเช่นเดียวกัน

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

บ่

  1. ไม่

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาอีสาน บ่

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

บ่

  1. ไม่