วิกาล

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากบาลี วิกาล; เทียบเท่า วิ +‎ กาล

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		วิ-กาน	[เสียงสมาส] วิ-กาน-ละ-
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	wí-gaan	wí-gaan-lá-
	ราชบัณฑิตยสภา	wi-kan	wi-kan-la-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/wi˦˥.kaːn˧/(สัมผัส)	/wi˦˥.kaːn˧.la˦˥./
คำพ้องเสียง แก้ไข		วิการ

คำคุณศัพท์

วิกาล

1. ในยามค่ำคืนที่ค่อนไปทางดึก

   ขโมยเข้าบ้านในยามวิกาล

2. (กฎหมาย) กลางคืน, ช่วงเวลาตั้งแต่ดวงอาทิตย์ตกถึงดวงอาทิตย์ขึ้น

   บุกรุกเคหสถานของผู้อื่นในยามวิกาล

3. (ศาสนาพุทธ) ผิดเวลา (ใช้แก่การกินอาหารผิดเวลาตามที่พระวินัยกำหนด นับตั้งแต่เที่ยงแล้วไปจนถึงอรุณขึ้น)

   กินอาหารในเวลาวิกาล

หมายเหตุการใช้

มักใช้คู่กับ ยาม เวลา เป็น ยามวิกาล เวลาวิกาล

ลูกคำ

• วิกาลโภชน์