เกรียน

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		เกฺรียน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	griian
	ราชบัณฑิตยสภา	krian
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kria̯n˧/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

คำคุณศัพท์

เกรียน (คำอาการนาม ความเกรียน)

1. สั้นเกือบติดหนังหัว ผิวหนัง หรือพื้นที่

   ผมเกรียน

   หมาขนเกรียน

   หญ้าเกรียน

คำนาม

เกรียน

1. (ภาษาปาก, สแลง) คนที่มีพฤติกรรมก้าวร้าว ก่อกวน ไร้เหตุผล

   อย่าไปยุ่งกับเด็กพวกนี้ พวกเกรียนทั้งนั้น

รากศัพท์ 2

ต้นเกรียน

คำนาม

เกรียน

1. เลี่ยน, ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ชนิด Melia azedarach ในวงศ์ Meliaceae ขึ้นตามป่าเบญจพรรณชื้น ดอกสีขาวหรือม่วงอ่อน เนื้อไม้ใช้ในการก่อสร้าง

รากศัพท์ 3

คำนาม

เกรียน

1. แป้งซึ่งนวดด้วยน้ำร้อนแล้วไม่น่ายเป็นเม็ดปนอยู่ เม็ดนั้นเรียกว่า เกรียน
2. เรียกปลายข้าวขนาดเล็ก ว่า ข้าวปลายเกรียน