เธอ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย เธอ
สัทอักษรสากล /tʰɤː˧/

รากศัพท์ 1[แก้]

คำสรรพนาม[แก้]

เธอ

  1. คำใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วย มักใช้ในระหว่างเพื่อนผู้หญิงด้วยกัน หรือใช้กับผู้มีศักดิ์ต่ำกว่า เช่นครูพูดกับศิษย์ เป็นสรรพนามบุรุษที่ 2
  2. คำใช้แทนผู้ที่เราพูดถึง ใช้กับผู้มีศักดิ์ต่ำกว่าด้วยความยกย่องหรือเอ็นดูเป็นต้น เป็นสรรพนามบุรุษที่ 3
ดูเพิ่ม[แก้]

รากศัพท์ 2[แก้]

มาจากคำว่า ซึ่งหมายถึงพระมหากษัตริย์

คำนาม[แก้]

เธอ

  1. คำเติมท้ายคำนำพระนามเจ้านายที่แสดงความสัมพันธ์กับพระมหากษัตริย์
    • สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ
    • สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ
    • สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ
    • พระเจ้าหลานเธอ