ด่าง

ดูเพิ่ม: ด̂าง

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ด่าง ɗ ˋ ā ŋ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	dàang
	ราชบัณฑิตยสภา	dang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/daːŋ˨˩/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɗaŋᴮ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ດັ່ງ (ดั่ง), คำเมือง ᨯᩢ᩠᩵ᨦ (ดั‍่ง), ᨯ᩵ᩣ᩠ᨦ (ด่า‍ง), ไทลื้อ ᦡᧂᧈ (ดั่ง) (ในคำว่า ᦓᧄᧉᦡᧂᧈ (นั้มดั่ง, “สบู่”)), ไทดำ ꪒꪰ꪿ꪉ (ดั่ง), ไทขาว ꪒꪰꪉꫀ, ไทใหญ่ လင်ႇ (ลั่ง), จ้วง ndaengq

คำนาม

ด่าง

1. น้ำขี้เถ้าที่เกรอะหรือแช่ไว้ มีรสกร่อย ๆ สำหรับทำยาและกัดสิ่งของ
2. (เคมี) สารประกอบจำพวกไฮดรอกไซด์ของโลหะแอลคาไล ซึ่งละลายน้ำได้ดี มีรสฝาด ถูกมือลื่นคล้ายสบู่ (เป็นเบสจำพวกหนึ่ง)

รากศัพท์ 2

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɓlaːŋᴮ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ດ່າງ (ด่าง), อาหม 𑜓𑜂𑜫 (ดง์)

คำคุณศัพท์

ด่าง (คำอาการนาม ความด่าง)

1. เป็นดวงหรือเป็นจุดขาว ๆ ผิดกับสีพื้น

   วัวด่าง

   มือด่าง

2. มีสีจางกว่าสีเดิมเป็นแห่ง ๆ

   ผ้าด่าง