ระเบียง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเขมร របៀង (รเบียง, ระเบียง, เรียง), แผลงมาจากภาษาเขมร រៀង (เรียง, เรียง)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ระเบียง

  1. พื้นเรือนที่ต่อออกไปทางด้านข้าง มีหลังคาคลุม
  2. โรงแถวที่ล้อมรอบอุโบสถหรือวิหาร, ถ้าเป็นอารามหลวง เรียกว่า พระระเบียง

คำวิเศษณ์[แก้ไข]

ระเบียง

  1. เรียง, เคียง, ราย