ชาน

ดูเพิ่ม: ชานุ และ ชำนิ

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ชาน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	chaan
	ราชบัณฑิตยสภา	chan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/t͡ɕʰaːn˧/(สัมผัส)
คำพ้องเสียง แก้ไข		ชาญ ชาร ชาล ฌาน

รากศัพท์ 1

คำนาม

ชาน

1. กากอ้อยหรือกากหมากที่เคี้ยวแล้วเป็นต้น

   ชานอ้อย

   ชานหมาก

รากศัพท์ 2

ร่วมเชื้อสายกับลาว ຊານ (ซาน), คำเมือง ᨩᩣ᩠ᨶ (ชา‍น), เขิน ᨩᩣ᩠ᨶ (ชา‍น), ไทลื้อ ᦋᦱᧃ (ชาน), ไทใหญ่ ၸၢၼ်း (จ๊าน)

คำนาม

ชาน

1. เรียกพื้นเรือนนอกชายคาว่า นอกชาน
2. เรียกพื้นที่นอกตัวเรือน ตัวเมืองหรือตัวกำแพง เป็นต้น ออกไป

   ชานเมือง

   ชานกำแพง

   ชานเขื่อน

รากศัพท์ 3

ยืมมาจากพม่า ရှမ်း (หฺรม์:) หรือ သျှမ်း (สฺหฺยม์:), จากไทย สยาม; ร่วมรากกับ สยาม; เป็นคำทับศัพท์ระบบราชบัณฑิตยสถาน

รูปแบบอื่น

• ฉาน

คำวิสามานยนาม

ชาน

1. ชื่อรัฐหนึ่งของประเทศพม่า

ภาษาคำเมือง

การออกเสียง

• (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /t͡ɕaːn˧˧/

คำนาม

ชาน

1. รูปแบบอื่นของ ᨩᩣ᩠ᨶ (ชา‍น)