ข้ามไปเนื้อหา

สะเออะ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สะ-เออะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsà-ə̀
ราชบัณฑิตยสภาsa-oe
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sa˨˩.ʔɤʔ˨˩/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

สะเออะ (คำอาการนาม การสะเออะ หรือ ความสะเออะ)

  1. (ภาษาปาก) เสนอหน้าเข้าไปในสถานที่ที่ไม่สมควรเช่นในที่รโหฐานเมื่อไม่มีหน้าที่เกี่ยวข้อง, เจ๋อ
    สะเออะไปนั่งเก้าอี้ประธาน
  2. (ภาษาปาก) เสนอหน้าพูดเป็นต้นโดยไม่มีหน้าที่เกี่ยวข้อง
    นายยังไม่ทันถาม ก็สะเออะรายงาน

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

สะเออะ

  1. เรียกน้ำที่ได้จากเนื้อสัตว์สดเช่นกุ้ง เนื้อที่คั้นกับน้ำมะนาว ตั้งไฟให้สุก ใช้ปรุงรส ว่า น้ำสะเออะ