เมี่ยง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨾᩮᩥ᩠᩶ᨿᨦ (หเมิ้ยง), ภาษาลาว ໝ້ຽງ (หม้ย͢ง)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เมี่ยง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmîiang
ราชบัณฑิตยสภาmiang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/mia̯ŋ˥˩/()

คำนาม[แก้ไข]

เมี่ยง

  1. ชื่อต้นไม้ขนาดเล็กชนิด Camellia sinensis (L.) Kuntze var. assamica (Mast.) Kitam ในวงศ์ Theaceae ขึ้นตามเขาในภาคเหนือเขตร้อน ใบนำมาหมักใช้เคี้ยวหรืออม
  2. ของกินเล่นที่ใช้ใบไม้บางชนิด เช่น ใบชาหมัก ใบชะพลู ใบทองหลาง ห่อเครื่อง มีถั่วลิสง มะพร้าว กุ้งแห้ง หัวหอม ขิง เป็นต้น มีหลายชนิด เรียกชื่อต่าง ๆ กัน
    เมี่ยงคำ
    เมี่ยงลาว
    เมี่ยงส้ม

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

เมี่ยง

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᩉ᩠ᨾᩮᩥ᩠᩶ᨿᨦ (หเมิ้ยง)