ก่อ
หน้าตา
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ก่อ | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | gɔ̀ɔ |
| ราชบัณฑิตยสภา | ko | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kɔː˨˩/(สัมผัส) | |
| ไฟล์เสียง | ||
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *koːᴮ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ກໍ່ (กํ่), ไทดำ ꪀꪷ꪿ (กํ่), ไทใหญ่ ၵေႃႇ (ก่อ̂), อาหม 𑜀𑜦𑜡 (กอ̂); เทียบจีนยุคกลาง 構 (MC kuwH), จ้วง goq
คำกริยา
[แก้ไข]ก่อ (คำอาการนาม การก่อ)
ลูกคำ
[แก้ไข]คำสืบทอด
[แก้ไข]- → เขมรเหนือ: กอฺ
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]ก่อ
รากศัพท์ 3
[แก้ไข]เทียบไทลื้อ [Term?] (“งอ”)
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]ก่อ
- งอ ในคำว่า งอก่อ หรือ งอก่องอขิง
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /kɔː˨˩/
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]ก่อ
- รูปแบบอื่นของ ᨠᩬᩴ᩵ (กอํ่)
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]คำอนุภาค
[แก้ไข]ก่อ
- รูปแบบอื่นของ ᨠᩬᩴ᩵ (กอํ่)
รากศัพท์ 3
[แก้ไข]คำสันธาน
[แก้ไข]ก่อ
- รูปแบบอื่นของ ᨣᩴ᩵ (คํ่)
ภาษาอีสาน
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- (ขอนแก่น) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /kɔː˨˨/
- เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: กอต่ำ-ระดับ (ประมาณ)
คำกริยา
[แก้ไข]ก่อ (คำอาการนาม การก่อ)
- (สกรรม) ก่อ
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/ɔː
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีไฟล์เสียง
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- คำหลักภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- คำสกรรมกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- คำนามภาษาไทย
- ไทลื้อ term requests
- คำคุณศัพท์ภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- คำอนุภาคภาษาคำเมือง
- คำอนุภาคภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- คำสันธานภาษาคำเมือง
- คำสันธานภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- th:พืช
- ศัพท์ภาษาอีสานที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาอีสาน
- คำกริยาภาษาอีสาน
- ศัพท์ภาษาอีสานที่มีรหัสอักษรซ้ำซ้อน
- คำสกรรมกริยาภาษาอีสาน