อนาจาร

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต अनाचार (อนาจาร) หรือภาษาบาลี อนาจาร

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์อะ-นา-จาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงà-naa-jaan
ราชบัณฑิตยสภาa-na-chan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔa˨˩.naː˧.t͡ɕaːn˧/

คำนาม[แก้ไข]

อนาจาร

  1. ความประพฤติชั่ว, ความประพฤติน่าอับอาย
  2. (กฎหมาย) ชื่อความผิดอาญาฐานกระทำการอันควรขายหน้าต่อหน้าธารกำนัล โดยเปลือยหรือเปิดเผยร่างกาย หรือกระทำการลามกอย่างอื่น

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

อนาจาร (คำอาการนาม ความอนาจาร)

  1. ลามก, น่าบัดสี, ทำให้เป็นที่อับอาย, เป็นที่น่ารังเกียจแก่ผู้อื่นในด้านความดีงาม

ภาษาบาลี[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

อนฺ +‎ อาจาร หรือ อน +‎ อาจาร หรือ +‎ อาจาร

คำนาม[แก้ไข]

อนาจาร ช.

  1. ความประพฤติไม่ดีไม่งาม

การผันรูป[แก้ไข]