อนาจาร

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

ศัพทมูล[แก้]

จากภาษาบาลี อนาจาร (การประพฤติไม่ดี, การประพฤติผิด) หรือภาษาสันสกฤต अनाचार (อนาจาร, การประพฤติไม่ดี, การประพฤติผิด) ("การประพฤติชั่ว, การประพฤติผิดคลองธรรม")[1]

คำนาม[แก้]

อนาจาร

  1. ความประพฤติชั่ว, ความประพฤติน่าอับอาย
  2. (กฎหมาย) กระทำอนาจาร

คำคุณศัพท์[แก้]

อนาจาร (คำอาการนาม ความอนาจาร)

  1. ลามก, น่าบัดสี, ทำให้เป็นที่อับอาย, เป็นที่น่ารังเกียจแก่ผู้อื่นในด้านความดีงาม

ภาษาบาลี[แก้]

รูปแบบอื่น[แก้]

คำนาม[แก้]

อนาจาร ?

  1. การประพฤติชั่ว, การประพฤติผิดคลองธรรม[1]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 The Pali Text Society. (1952). The Pali Text Society's Pali-English Dictionary. (3rd Edition). London: Billing and Sons Ltd., Guildford and Esher.