กลอย

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		กฺลอย
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	glɔɔi
	ราชบัณฑิตยสภา	kloi
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/klɔːj˧/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

คำนาม

กลอย

1. ชื่อไม้เถามีหนามชนิด Dioscorea hispida Dennst. ในวงศ์ Dioscoreaceae มีหัวกลมใหญ่อยู่ใต้ดิน ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย 3 ใบ หัวดิบมีพิษเบื่อเมา แต่เมื่อฝานแช่น้ำไหลและนำมานึ่งหรือต้มให้สุกแล้วกินได้

รากศัพท์ 2

คำกริยา

กลอย

1. (ร้อยกรอง) คล้อย, ร่วม