กุญแจ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กุน-แจ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgun-jɛɛ
ราชบัณฑิตยสภาkun-chae
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kun˧.t͡ɕɛː˧/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต कुञ्चिका (กุญฺจิกา) หรือภาษาบาลี กุญฺจิกา

คำนาม[แก้ไข]

กุญแจ

  1. เครื่องสำหรับใส่ประตูหน้าต่างเป็นต้น เพื่อยึดหรือสลักไม่ให้เปิดเข้าออกได้ เวลากดหรือไขออกมีเสียงลั่นดังกริ๊ก มีลูกไข เรียกว่า ลูกกุญแจ
คำพ้องความหมาย[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

แปลมาจากภาษาอังกฤษ clef ซึ่งมาจากภาษาละติน clāvis (ลูกกุญแจ)

คำนาม[แก้ไข]

กุญแจ

  1. เครื่องหมายกำหนดระดับเสียงตัวโน้ตตามหลักดนตรีสากล ปรกติเขียนไว้ซ้ายสุดของบรรทัด 5 เส้น