ค่ำ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɣamᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨤᩴ᩵ᩣ (ฅํ่า), ภาษาปักษ์ใต้ ขำ, ภาษาลาว ຄ່ຳ (ค่ำ), ภาษาไทลื้อ ᦆᧄᧈ (ฅั่ม), ภาษาไทใหญ่ ၶမ်ႈ (ขั้ม), ภาษาไทดำ ꪁꪾ꪿ (ก่̱ำ), ภาษาไทขาว ꪅꪝꪾꫀ (ฅป̱ำ1), ภาษาอาหม 𑜁𑜪 (ขํ), ภาษาจ้วง haemh, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง kaemh ,ภาษาแสก กฺั้ม

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ค่ำ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkâm
ราชบัณฑิตยสภาkham
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰam˥˩/()

คำนาม[แก้ไข]

ค่ำ

  1. เรียกวันตามจันทรคติ
    ขึ้นค่ำหนึ่ง
    ขึ้น 2 ค่ำ
  2. เวลามืดตอนต้นของกลางคืน

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ค่ำ

  1. ที่อยู่ในช่วงเวลาตั้งแต่เย็นจนถึงเวลามืดตอนต้นของกลางคืน
    รอบค่ำ

คำกริยา[แก้ไข]

ค่ำ

  1. สิ้นแสงเมื่อดวงอาทิตย์ตกดินแล้ว
    จวนจะค่ำแล้ว

คำประสม[แก้ไข]

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ค่ำ (คำอาการนาม กำค่ำ หรือ ความค่ำ)

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨣᩕ᩵ᩣᩴ (คร่าํ)
  2. อีกรูปหนึ่งของ ᨤ᩵ᩣᩴ (ฅ่าํ)

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ค่ำ (คำอาการนาม ก๋ารค่ำ หรือ ก๋านค่ำ)

  1. (สกรรม) อีกรูปหนึ่งของ ᨣᩕ᩵ᩣᩴ (คร่าํ)
  2. (สกรรม) อีกรูปหนึ่งของ ᨤ᩵ᩣᩴ (ฅ่าํ)