คา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์คา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkaa
ราชบัณฑิตยสภาkha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰaː˧/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาจีนเก่า (OC *ɡa, *ɡal, *kraːl); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຄາ (คา), ภาษาไทลื้อ ᦅᦱ (คา), ภาษาแสก ค๊า,ภาษาจ้วงใต้ kaz/haz

คำนาม[แก้ไข]

คา

  1. (โบราณ) เครื่องจำคอนักโทษ ทำด้วยไม้

คำกริยา[แก้ไข]

คา (คำอาการนาม การคา)

  1. ค้างอยู่, ติดอยู่
    ข้าวคาปาก
    คาถ้วยคาชาม

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

คา

  1. ยังไม่พ้นไปจากที่นั้น
    ยืนคาประตู
    สุกคาต้น
    ตายคาที่

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɣaːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨤᩣ (ฅา), ภาษาลาว ຄາ (คา), ภาษาไทลื้อ ᦆᦱ (ฅา), ภาษาไทใหญ่ ၶႃး (ข๊า), ภาษาไทใต้คง ᥑᥣᥰ (ฃ๊า), ภาษาอาหม 𑜁𑜡 (ขา); เทียบสคริปต์ลูอาผิดพลาด ใน มอดูล:etymology/templates บรรทัดที่ 28: The language, family or etymology language code "lic-pro" is not valid., ภาษาสุ่ย yal

คำนาม[แก้ไข]

คา (คำลักษณนาม ต้น)

  1. (หญ้า~) ชื่อหญ้าชนิด Imperata cylindrica (L.) P. Beauv. ในวงศ์ Gramineae ใบคาย แข็ง เอามากรองเป็นตับมุงหลังคา เหง้าใช้ทำยาได้