ตง

ดูเพิ่ม: ตั่ง, ตั้ง, ติง, ติ่ง, ติ๋ง, ตึง, ตึ๊ง, ตุง, ตูงู̱, และ ต๋ง

ภาษาไทย

รากศัพท์ 1

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ตง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	dtong
	ราชบัณฑิตยสภา	tong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/toŋ˧/(สัมผัส)

คำนาม

ตง

1. ไม้เครื่องเรือนที่วางบนรอดหรือคานสำหรับรองพื้นกระดานหรือฟาก

รากศัพท์ 2

ไผ่ตง

ยืมมาจากแต้จิ๋ว 冬 (dong1, “ฤดูหนาว”) ในคำว่า 冬筍 (dong1 sung2, แปลตามตัวอักษรว่า “หน่อไม้ฤดูหนาว”)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ตง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	dtong
	ราชบัณฑิตยสภา	tong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/toŋ˧/(สัมผัส)

คำนาม

ตง

1. (ไผ่~) ชื่อไผ่ชนิด Dendrocalamus asper (Schult. f.) Heyne ในวงศ์ Gramineae ลำต้นใหญ่ ไม่มีหนาม หน่อกินได้

รากศัพท์ 3

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ตอ-งอ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	dtɔɔ-ngɔɔ
	ราชบัณฑิตยสภา	to-ngo
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/tɔː˧.ŋɔː˧/(สัมผัส)

คำวิสามานยนาม

ตง

1. อักษรย่อของ ตรัง

ภาษาชอง

การออกเสียง

• (กาญจนบุรี) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /toŋ/

คำนาม

ตง

1. ไข่

คำพ้องความ

• ตุง