ฟาก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ฟาก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงfâak
ราชบัณฑิตยสภาfak
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/faːk̚˥˩/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *waːkᴰ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຟາກ (ฟาก), ภาษาไทใหญ่ ၽၢၵ်ႈ (ผ้าก) หรือ ၾၢၵ်ႈ (ฝ้าก), ภาษาจ้วงใต้ fag(baen fag ปันฟาก =แบ่งกลุ่ม)

คำนาม[แก้ไข]

ฟาก

  1. ลำไม้ไผ่เป็นต้นที่ผ่าแล้วสับให้แตกออกเป็นอันเล็กแต่ไม่ขาดจากกัน แล้วแบคว่ำออกเป็นแผ่น โดยมากใช้ปูเป็นพื้นเรือน เรียกว่า ฟากสับ, ส่วนที่ทำเป็นซี่แล้วใช้หวายหรือเถาวัลย์ถักให้ติดกันเป็นผืนเรียกว่า ฟากซี่ หรือ ซี่ฟาก

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຟາກ (ฟาก), ภาษาไทใหญ่ ၽၢၵ်ႇ (ผ่าก) หรือ ၾၢၵ်ႇ (ฝ่าก)

คำนาม[แก้ไข]

ฟาก

  1. ฝั่ง, ข้าง
    อยู่ฟากนี้
    เรือข้ามฟาก
    ฟากฟ้า