บ๊วย
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | บ๊วย | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | búai |
ราชบัณฑิตยสภา | buai | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /bua̯j˦˥/(สัมผัส) |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]ยืมมาจากภาษาแต้จิ๋ว 梅/梅 (bhuê5)
คำนาม
[แก้ไข]บ๊วย
- ชื่อไม้ต้นชนิด Myrica esculenta Buch.-Ham. ex D. Don. ในวงศ์ Myricaceae ผลกลม ผิวขรุขระ สุกสีแดงคล้ำ กินได้ รสเปรี้ยว ๆ หวาน ๆ, ส้มสา ก็เรียก
- ชื่อไม้ต้นชนิด Prunus mume Siebold. et Zucc. ในวงศ์ Rosaceae ผลกลมแบน มีขน ผลสุกสีเหลือง รสเปรี้ยวจัดและขม ดองเกลือแล้วกินได้
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]ยืมมาจากภาษาแต้จิ๋ว 尾/尾 (bhuê2, “หาง; ปลาย; สุดท้าย”)
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]บ๊วย