ป่าน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *paːnᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ປ່ານ (ป่าน), ภาษาคำเมือง ᨸ᩵ᩣ᩠ᨶ (ป่าน), ภาษาเขิน ᨸ᩵ᩣ᩠ᨶ (ป่าน), ภาษาไทลื้อ ᦔᦱᧃᧈ (ป่าน), ภาษาไทใหญ่ ပၢၼ်ႇ (ป่าน), ภาษาจ้วง banq

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ป่าน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbpàan
ราชบัณฑิตยสภาpan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/paːn˨˩/

คำนาม[แก้ไข]

ป่าน

  1. ชื่อพรรณไม้หลายชนิดหลายสกุลในหลายวงศ์ เปลือกเป็นใยเหนียว ใช้ทอผ้าและทำเชือก เช่น ป่านรามี [Boehmeria nivea (L.) Gaudich.] ในวงศ์ Urticaceae, ป่านมนิลา (Musa textilis Née.) ในวงศ์ Musaceae
  2. เชือกที่ทำด้วยป่าน, ถ้าใช้ชักว่าว เรียกว่า ป่านว่าว, ถ้าเป็นเส้นเล็ก เรียกว่า ป่านแลบ, ถ้ายังเป็นกาบอยู่ ยังไม่ได้ฟั่นเชือก เรียกว่า ป่านกลีบ
  3. ชื่อผ้าเนื้อละเอียดและบางโปร่งที่ทอจากเส้นใยพืชบางชนิด เรียกว่า ผ้าป่าน