มงคล

ภาษาไทย

รากศัพท์ 1

ยืมมาจากบาลี มงฺคล หรือสันสกฤต मङ्गल (มงฺคล)

รูปแบบอื่น

• มังคละ

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		มง-คน	[เสียงสมาส] มง-คน-ละ-
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	mong-kon	mong-kon-lá-
	ราชบัณฑิตยสภา	mong-khon	mong-khon-la-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/moŋ˧.kʰon˧/(สัมผัส)	/moŋ˧.kʰon˧.la˦˥./

คำนาม

มงคล

1. (ศาสนาพุทธ) เหตุที่นำมาซึ่งความเจริญ

   มงคล 38 ประการ

2. สิ่งซึ่งถือว่าจะนำสิริและความเจริญมาสู่และป้องกันไม่ให้สิ่งที่เลวร้ายมากล้ำกราย
3. สิ่งที่ทำเป็นวงด้วยด้ายเป็นต้นสำหรับสวมศีรษะเพื่อเป็นสิริมงคล นิยมใช้เฉพาะในเวลาชกมวยไทยหรือตีกระบี่กระบอง

คำคุณศัพท์

มงคล

1. ที่จัดขึ้นเพื่อความอยู่เย็นเป็นสุข

   งานมงคล

2. ที่เชื่อว่าจะนำความสุขความเจริญเป็นต้นมาให้

   วัตถุมงคล

คำตรงข้าม

• อวมงคล
• อปมงคล / อัปมงคล

ลูกคำ

• ฉัตรมงคล
• ชัยมงคล
• บานมงคล
• พืชมงคล
• มงคลจักร
• มงคลแฝด
• มงคลฤกษ์
• มงคลวาท
• มงคลวาร
• มงคลสมรส
• มงคลสมัย
• มงคลสูตร
• มงคลหัตถี
• มิ่งมงคล
• ไม้มงคล
• วัตถุมงคล
• วัปปมงคล
• วิวาหมงคล
• ศุภมงคล
• สวัสดิมงคล
• อปมงคล
• อวมงคล
• อัปมงคล
• อัษฎมงคล
• อัษฏมงคล

คำวิสามานยนาม

มงคล

1. a ชาย given name

การใช้

ชื่อนี้เป็นหนึ่งในชื่อคนไทยที่ใช้ซ้ำกันมากที่สุด

รากศัพท์ 2

ยืมโดยเรียนรู้จากมองโกเลียคลาสสิก ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ (moŋɣol)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		มง-คน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	mong-kon
	ราชบัณฑิตยสภา	mong-khon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/moŋ˧.kʰon˧/(สัมผัส)

คำนาม

มงคล

1. รูปเลิกใช้ของ มองโกล