ศรี

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สี
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǐi
ราชบัณฑิตยสภาsi
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/siː˩˩˦/
คำพ้องเสียงสี
สีห์

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต श्री (ศฺรี); เทียบภาษาบาลี สิริ หรือ สิรี

คำนาม[แก้ไข]

ศรี

  1. มิ่ง, สิริมงคล, ความรุ่งเรือง, ความสว่างสุกใส, ความงาม, ความเจริญ
    ศรีบ้าน
    ศรีเรือน
    ศรีเมือง
  2. ใช้นำหน้าคำบางคำเป็นการยกย่อง
    พระศรีรัตนตรัย
    วัดพระศรีรัตนศาสดาราม

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษามาเลย์ sirih (ซีเระฮ์, พลู)

คำนาม[แก้ไข]

ศรี

  1. พลู
  2. (ราชา) หมากพลู เรียกว่า พระศรี

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

จากภาษาเขมร ស្រី (สฺรี, ผู้หญิง) จากสันสกฤต स्त्री (สฺตฺรี, “ผู้หญิง, ภรรยา”)

คำนาม[แก้ไข]

ศรี

  1. ผู้หญิง

รากศัพท์ 4[แก้ไข]

คำลักษณนาม[แก้ไข]

ศรี

  1. (ร้อยกรอง) ใช้แก่คน
    พระปิตุราชมาตุรงค์ทรงพระสรวลเห็นสมควรคู่ครองกันสองศรี
    (อภัย)