มด
ภาษาไทย
[แก้ไข]
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | มด | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | mót |
| ราชบัณฑิตยสภา | mot | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /mot̚˦˥/(สัมผัส) | |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *motᴰˢ⁴, จากไทดั้งเดิม *mɤcᴰ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨾᩫ᩠ᨯ (ม็ด), เขิน ᨾᩫ᩠ᨯ (ม็ด), ลาว ມົດ (ม็ด), ไทลื้อ ᦷᦙᧆ (โมด), ไทดำ ꪶꪣꪒ (โมด), ไทใหญ่ မူတ်ႉ (มู๎ต), พ่าเก မ︀ုတ︀် (มุต์), อาหม 𑜉𑜤𑜄𑜫 (มุต์), ปู้อี mod, จ้วง moed; เทียบเบดั้งเดิม *muːʔᴰ², ไหลดั้งเดิม *hmuc
คำนาม
[แก้ไข]มด (คำลักษณนาม ตัว)
- ชื่อแมลงหลายชนิดในวงศ์ Formicidae ส่วนท้องปล้องที่ 1 หรือปล้องที่ 1 และปล้องที่ 2 ที่ติดกับอกคอดกิ่ว ด้านหลังส่วนที่คอดมีโหนกนูน ลักษณะนี้ทำให้มดแตกต่างไปจากต่อ แตน และปลวก มีรูปร่าง ลักษณะ สี และกลิ่นแตกต่างกันตามชนิด เดินกันเป็นทางเพื่อขนอาหาร หรือย้ายรัง เป็นแมลงสังคม ทำรังอยู่เป็นกลุ่ม แบ่งชั้นวรรณะเป็นมดนางพญา มดผู้ และมดงาน มดงานเป็นมดเพศเมียที่เป็นหมันทำหน้าที่สร้างรัง เลี้ยงดูตัวอ่อน และหาอาหาร บางชนิดเมื่อถูกรบกวนจะป้องกันตัวโดยใช้อวัยวะต่อยปล่อยกรดหรือกัดให้เกิดแผลและปล่อยกรดออกมาทำให้เกิดอาการระคายเคืองหรือทำให้เจ็บปวดได้
ลูกคำ
[แก้ไข]คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]แมลงหลายชนิดในวงศ์ Formicidae
|
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]จากจีนเก่า 巫 (OC *ma)[1]; ร่วมเชื้อสายกับลาว ມົດ (ม็ด), ไทลื้อ ᦷᦙᧆ (โมด), จ้วง moed,[2]; เทียบเพิ่มเติมเขมร មត់ (มต̍, “to have a secret understanding”)
คำนาม
[แก้ไข]มด
ลูกคำ
[แก้ไข]อ้างอิง
[แก้ไข]- ↑ Cheah Yanchong. "More Thoughts on the Ancient Culture of the Tai People:The Impact of the Hua Xia Culture", in Journal ofThe Siam Society Vol. 84, Part 1 (1996). Retrieved from
- ↑ Kao Ya-Ning (2011). "Crossing the Seas: Tai Shamanic Chanting and its Cosmology", in SHAMAN, Volume 19 Numbers 1 & 2 (Spring /Autumn 2011). Retrieved from
ภาษาอูรักลาโวยจ
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากมาลาโย-พอลินีเชียนดั้งเดิม *ambun; ร่วมเชื้อสายกับมาเลเซีย embun
การออกเสียง
[แก้ไข]- สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /mot̚/
คำนาม
[แก้ไข]มด
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/ot̚
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- คำนามภาษาไทยที่ใช้คำลักษณนาม ตัว
- รายการที่มีกล่องคำแปล
- หน้าที่มีคำแปลภาษาญัฮกุร
- หน้าที่มีคำแปลภาษาไทขาว
- หน้าที่มีคำแปลภาษาอามามิโอชิมะใต้
- หน้าที่มีคำแปลภาษาอามามิโอชิมะเหนือ
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาจีนเก่า
- ศัพท์ภาษาอูรักลาโวยจที่สืบทอดจากภาษามาลาโย-พอลินีเชียนดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาอูรักลาโวยจที่รับมาจากภาษามาลาโย-พอลินีเชียนดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาอูรักลาโวยจที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาอูรักลาโวยจ
- คำนามภาษาอูรักลาโวยจ