อักษรกลาง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

อักษร +‎ กลาง

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์อัก-สอน-กฺลาง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงàk-sɔ̌ɔn-glaang
ราชบัณฑิตยสภาak-son-klang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔak̚˨˩.sɔːn˩˩˦.klaːŋ˧/

คำนาม[แก้ไข]

อักษรกลาง

  1. พยัญชนะที่คำเป็นมีพื้นเสียงเป็นเสียงสามัญ ผันได้ครบ 4 รูป 5 เสียง มีรูปวรรณยุกต์กับเสียงวรรณยุกต์ตรงกัน เช่น กา ก่า ก้า ก๊า ก๋า คำตายมีพื้นเสียงเป็นเสียงเอก ผันได้ 4 เสียง มี 3 รูป คือ พื้นเสียงเป็นเสียงเอก ผันด้วยวรรณยุกต์ ◌้ เป็นเสียงโท ผันด้วยวรรณยุกต์ ◌๊ เป็นเสียงตรี ผันด้วยวรรณยุกต์ ◌๋ เป็นเสียงจัตวา เช่น จะ จ้ะ จ๊ะ จ๋ะ มี 9 ตัว คือ