อักษรกลาง
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | อัก-สอน-กฺลาง | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | àk-sɔ̌ɔn-glaang |
ราชบัณฑิตยสภา | ak-son-klang | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /ʔak̚˨˩.sɔːn˩˩˦.klaːŋ˧/(สัมผัส) |
คำนาม
[แก้ไข]อักษรกลาง
- พยัญชนะที่คำเป็นมีพื้นเสียงเป็นเสียงสามัญ ผันได้ครบ 4 รูป 5 เสียง มีรูปวรรณยุกต์กับเสียงวรรณยุกต์ตรงกัน เช่น กา ก่า ก้า ก๊า ก๋า คำตายมีพื้นเสียงเป็นเสียงเอก ผันได้ 4 เสียง มี 3 รูป คือ พื้นเสียงเป็นเสียงเอก ผันด้วยวรรณยุกต์ ◌้ เป็นเสียงโท ผันด้วยวรรณยุกต์ ◌๊ เป็นเสียงตรี ผันด้วยวรรณยุกต์ ◌๋ เป็นเสียงจัตวา เช่น จะ จ้ะ จ๊ะ จ๋ะ มี 9 ตัว คือ ก จ ฎ ฏ ด ต บ ป อ