เหนียง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เหฺนียง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงnǐiang
ราชบัณฑิตยสภาniang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/nia̯ŋ˩˩˦/()

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ໜຽງ (หนย͢ง), ภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨶ᩠ᨿᨦ (หนยง), ภาษาเขิน ᩉ᩠ᨶ᩠ᨿᨦ (หนยง), ภาษาไทลื้อ ᦵᦐᧂ (เหฺนง), ภาษาไทใหญ่ ၼဵင် (เนง)

คำนาม[แก้ไข]

เหนียง

  1. เนื้อหรือหนังที่ห้อยอยู่บริเวณคอของสัตว์บางชนิด เช่น ไก่ นก วัว
  2. โดยปริยายหมายถึงเนื้อที่ห้อยอยู่ตรงลำคอใต้คางของคนแก่ ในความว่า แก่จนเหนียงยาน

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

รากศัพท์นี้ขาดหายหรือไม่สมบูรณ์ กรุณาช่วยเพิ่มเติม หรืออภิปรายที่หน้าพูดคุย

คำนาม[แก้ไข]

เหนียง

  1. สายป่านที่ผูกยาวห้อยเป็นบ่วงจากสายซุงว่าวปักเป้า