จัก

ดูเพิ่ม: จก, จั๊ก, จั๋ก, จิก, จิ๊ก, จีก, และ จุก

ภาษาไทย

รูปแบบอื่น

จกก (เลิกใช้) (ทุกความหมาย)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		จัก
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	jàk
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	chak
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/t͡ɕak̚˨˩/^{(สัมผัส)}
คำพ้องเสียง แก้ไข		จักร

รากศัพท์ 1

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน จัก, ลาว ຈັກ (จัก), คำเมือง ᨧᩢ᩠ᨠ (จั‍ก), เขิน ᨧᩢ᩠ᨠ (จั‍ก), ไทลื้อ ᦈᧅ (จัก), ไทใหญ่ ၸၵ်း (จั๊ก), อาหม 𑜋𑜀𑜫 (ฉก์), จ้วงแบบจั่วเจียง zaek (จัก, “ผ่า”)

คำกริยา

จัก (คำอาการนาม การจัก)

ทำ ให้เป็น แฉก ๆ หรือ หยัก ๆ คล้าย ฟัน เลื่อย, เอา คม มีด ผ่า ไม้ไผ่หรือหวายให้แตก จาก กันเป็นเส้น บาง ๆ

คำคุณศัพท์

จัก

เป็นแฉก ๆ หรือหยัก ๆ

รากศัพท์ 2

ร่วมเชื้อสายกับเขิน ᨧᩢ᩠ᨠ (จั‍ก), คำเมือง ᨧᩢ᩠ᨠ (จั‍ก)

คำกริยา

จัก

(ภาษาหนังสือ, โบราณ, ช่วย) คำ ช่วย กริยา บอก กาล ภาย หน้า แสดง เจตจำนง
จักกิน

จักนอน

รากศัพท์ 3

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน จัก, ลาว ຈັກ (จัก), คำเมือง ᨧᩢ᩠ᨠ (จั‍ก), เขิน ᨧᩢ᩠ᨠ (จั‍ก), อาหม 𑜋𑜀𑜫 (ฉก์), จ้วง caek (สัก, “รู้, ทราบ”), จ้วงแบบจั่วเจียง zaek (จัก, “รู้, ทราบ”)

คำกริยา

จัก (คำอาการนาม การจัก)

รู้, ทราบ, แจ้ง, จำ ได้

ภาษาคำเมือง

การออกเสียง

(เชียงใหม่) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /t͡ɕak˨˦/

รากศัพท์ 1

คำกริยาวิเศษณ์

จัก

รูปแบบอื่นของ ᨧᩢ᩠ᨠ (จั‍ก)

รากศัพท์ 2

คำกริยา

จัก (คำอาการนาม ก๋ารจัก หรือ ก๋านจัก)

(สกรรม) รูปแบบอื่นของ ᨧᩢ᩠ᨠ (จั‍ก)

รากศัพท์ 3

คำกริยา

จัก (คำอาการนาม ก๋ารจัก หรือ ก๋านจัก)

(สกรรม) รูปแบบอื่นของ ᨧᩢ᩠ᨠ (จั‍ก)

ภาษาเลอเวือะตะวันตก

รากศัพท์

สืบทอดจากปะหล่องดั้งเดิม *tjaːk (“กวางแซมบาร์”)

การออกเสียง

สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /cak/

คำนาม

จัก

กวาง

ภาษาเลอเวือะตะวันออก

การออกเสียง

สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /cak/

รากศัพท์ 1

สืบทอดจากปะหล่องดั้งเดิม *tjaːk (“กวางแซมบาร์”)

คำนาม

จัก

กวาง

รากศัพท์ 2

คำคุณศัพท์

จัก

(ตา) บอด