จัก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์จัก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงjàk
ราชบัณฑิตยสภาchak
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕak̚˨˩/()
คำพ้องเสียงจักร

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

จัก (คำอาการนาม การจัก)

  1. ทำให้เป็นแฉก หรือหยักคล้ายฟันเลื่อย, เอาคมมีดผ่าไม้ไผ่หรือหวายให้แตกจากกันเป็นเส้นบาง

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

จัก

  1. เป็นแฉก ๆ หรือหยัก ๆ

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำอนุภาค[แก้ไข]

จัก

  1. คำช่วยกริยาบอกกาลภายหน้า แสดงเจตจำนง
    จักกิน
    จักนอน

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

จัก (คำอาการนาม การจัก)

  1. รู้, ทราบ, แจ้ง, จำได้

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

จัก

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨧᩢ᩠ᨠ (จัก)

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

จัก (คำอาการนาม ก๋ารจัก หรือ ก๋านจัก)

  1. (สกรรม) อีกรูปหนึ่งของ ᨧᩢ᩠ᨠ (จัก)

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

จัก (คำอาการนาม ก๋ารจัก หรือ ก๋านจัก)

  1. (สกรรม) อีกรูปหนึ่งของ ᨧᩢ᩠ᨠ (จัก)

ภาษาเลอเวือะตะวันตก[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาปะหล่องดั้งเดิม *tjaːk (กวางแซมบาร์)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

จัก

  1. กวาง

ภาษาเลอเวือะตะวันออก[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาปะหล่องดั้งเดิม *tjaːk (กวางแซมบาร์)

คำนาม[แก้ไข]

จัก

  1. กวาง

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

จัก

  1. (ตา) บอด