อาน

ดูเพิ่ม: อ่าน

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		อาน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	aan
	ราชบัณฑิตยสภา	an
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/ʔaːn˧/(สัมผัส)
ไฟล์เสียง

รากศัพท์ 1

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʔaːnᴬ, จากจีนยุคกลาง 鞍; ร่วมเชื้อสายกับลาว ອານ (อาน), ไทใหญ่ ဢၢၼ် (อาน), อาหม 𑜒𑜃𑜫 (อน์), จ้วง an

คำนาม

อาน

1. เครื่องรองนั่งบนหลังสัตว์พาหนะหรือยานพาหนะบางชนิด

   อานม้า

   อานรถจักรยาน

รากศัพท์ 2

คำกริยาวิเศษณ์

อาน

1. บอบช้ำ

   ถูกตีเสียอาน

2. (ในเชิงเปรียบเทียบ) อย่างหนัก, อย่างมาก

   ถูกต่อว่าอานเลย

รากศัพท์ 3

ยืมมาจากเขมร អាន (อาน)

คำกริยา

อาน (คำอาการนาม การอาน)

1. ลับมีดหรืออาวุธให้คม

   อานดาบ

   อานอาวุธ

2. ใช้มีดหรืออาวุธถูกับหินให้เรียบหรือให้คม

   อานมีด

   อานหอก

รากศัพท์ 4

คำกริยา

อาน (คำอาการนาม การอาน)

1. กิน, เซ่น

   เครื่องอาน

   เครื่องกินหรือเครื่องเซ่น

รากศัพท์ 5

ยืมมาจากบาลี อาน

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		[เสียงสมาส] อา-นะ-
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	aa-ná-
	ราชบัณฑิตยสภา	a-na-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/ʔaː˧.na˦˥./

คำนาม

อาน

1. ลมหายใจเข้า, นิยมใช้เข้าคู่กับ อปาน คือ ลมหายใจออก

   อานาปานะ

   ลมหายใจเข้าและลมหายใจออก

   อานาปานัสสติ

   สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก

ภาษาปักษ์ใต้

คำคุณศัพท์

อาน (คำอาการนาม ขว่ามอาน)

1. เป็นหมัน, ไม่มีลูก, (ใช้เฉพาะสัตว์)