เครือ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເຄືອ (เคือ), ภาษาไทลื้อ ᦵᦆᦲ (เฅี), ภาษาไทใหญ่ ၶိူဝ်း (เขิ๊ว)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เคฺรือ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkrʉʉa
ราชบัณฑิตยสภาkhruea
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰrɯa̯˧/

คำนาม[แก้ไข]

เครือ

  1. เถาไม้, เรียกพรรณไม้ที่เป็นเถา
    คัดเค้าเครือ
    มะแว้งเครือ
  2. เชื้อสาย, วงศ์วาน
    เครือญาติ
  3. เรียกงวงหรือก้านช่อดอกของกล้วยที่มีหวีกล้วยออกลดหลั่นกันลงมาว่า เครือกล้วย
  4. เรียกงาช้างที่ยาวมากแต่วงรอบเล็ก ว่า งาเครือ

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เครือ (คำอาการนาม ความเครือ)

  1. เรียกลักษณะของเสียงที่สั่นพร่า คล้ายกำลังจะร้องไห้ว่า เสียงเครือ