งา

ดูเพิ่ม: งำ, ง่า, และ ง้ำ

ภาษาไทย

เมล็ดงา

งาของช้าง

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		งา
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	ngaa
	ราชบัณฑิตยสภา	nga
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/ŋaː˧/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *r.ŋaːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ງາ (งา), ไทลื้อ ᦇᦱ (งา), ไทใหญ่ ငႃး (ง๊า), ไทใต้คง ᥒᥣᥰ (ง๊า), อาหม 𑜂𑜠 (งะ), จ้วง ngaz; เทียบสุ่ย qngal, ไหลดั้งเดิม *hŋɯː, มาลาโย-พอลินีเชียนดั้งเดิม *leŋa (ซึ่งเป็นรากของตากาล็อก linga), มอญ-เขมรดั้งเดิม *lŋaaʔ ~ *lŋawʔ (ซึ่งเป็นรากของเขมร ល្ង (ลฺง))

คำนาม

งา (คำลักษณนาม ต้น หรือ เมล็ด หรือ เม็ด)

1. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Sesamum orientale L. ในวงศ์ Pedaliaceae ผลเป็นฝัก มีเมล็ดเล็ก ๆ สีขาวหรือดำ ใช้ประกอบอาหารหรือสกัดน้ำมัน

คำพ้องความ

• ติละ

คำแปลภาษาอื่น

ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Sesamum orientale

• เกาหลี: 참깨 (ko) (chamkkae)
• เขมร: ល្ង (km) (ลฺง)
• จีน:

  กวางตุ้ง: 芝麻 (zi¹ maa⁴)

  หมิ่นตะวันออก: 芝麻 (ciĕ-muài), 油麻 (iù-muài)

  หมิ่นใต้: 麻 (môa), 油麻 (iû-môa)

  จีนกลาง: 芝麻 (zh) (zhīma), 脂麻 (zh) (zhīmá), 胡麻 (zh) (húmá), 油麻 (zh) (yóumá)

• เจียเม่า: tiaw⁴
• ญี่ปุ่น: 胡麻 (ja) (ごま, goma)
• ตากาล็อก: linga
• ไทลื้อ: ᦇᦱ (งา)
• ไทใหญ่: ငႃး (shn) (ง๊า)
• ปัญจาบ: ਤਿਲ (pa) ช. (ติล)
• พม่า: နှမ်းစေ့ (หฺนม์:เจ̥)
• มอญ: မလ္ၚဴ (มลฺเงา)
• มาเลเซีย: lenga, bijan (ms), ginjili, til
• ลาว: ງາ (งา)
• เวียดนาม: mè (vi) (แหม่), vừng (vi) (หวึ่ง)
• สเปน: ajonjolí (es) ช. (อาโฅงโฅลี)
• สันสกฤต: तिल (sa) ช. (ติล)
• อังกฤษ: sesame (en)
• อินโดนีเซีย: bijan (id), lenga, sesam, wijen

รากศัพท์ 2

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ŋaːᴬ, จากจีนยุคกลาง 牙 (MC ngae); ร่วมเชื้อสายกับลาว ງາ (งา), ไทลื้อ ᦇᦱ (งา), ไทใหญ่ ငႃး (ง๊า), อาหม 𑜂𑜠 (งะ), ปู้อี ngaz, จ้วง ngaz/nyaz

คำนาม

งา (คำลักษณนาม กิ่ง)

1. ฟันตัดแถวบนที่งอกออกจากปากช้าง

คำแปลภาษาอื่น

ฟันที่งอกอกจากปากสัตว์

• เกาหลี: 엄니 (eomni), 송곳니 (ko) (songgonni)
• เขมร: ខ្នាយ (km) (ขฺนาย), ទន្ត (km) (ทนฺต), ទាឋា (km) (ทาฐา), ភ្លុក (km) (ภฺลุก)
• คำเมือง: ᨦᩣ (งา)
• จีน:

  จีนกลาง: 長牙 (zh) (chángyá), 牙 (zh) (yá)

• ญี่ปุ่น: 牙 (ja) (きば, kiba), 象牙 (ja) (ぞうげ, zōge) (งาช้าง)
• ตากาล็อก: salimao, pangil
• ไทลื้อ: ᦇᦱ (งา)
• ไทใหญ่: ငႃး (shn) (ง๊า)
• ปัญจาบ: ਡੰਦ (ฑํท)
• ฝรั่งเศส: défense (fr) ญ.
• พม่า: စွယ် (my) (จฺวย์), ဆင်စွယ် (my) (ฉง์จฺวย์)
• มาเลเซีย: gading (ms)
• เยอรมัน: Stoßzahn (de) ช.
• ลาว: ງາ (งา)
• เลอเวือะ:

  ตะวันตก: โพลก

• สเปน: colmillo (es) ช. (โกลมีโยฺ)
• อังกฤษ: tusk (en), ivory (en)
• อินุกติตุต: ᑑᒑᖅ (toocaaq)
• เอสเปรันโต: dentego (เดนเทโกฺ), tusko (ทุซโค), pikdento (พิคเดนโท)

รากศัพท์ 3

คำนาม

งา

1. ส่วนหนึ่งของเครื่องดักสัตว์เช่นลอบหรือไซ ทำเป็นซี่ ๆ ปลายสอบเข้าหากันเพื่อไม่ให้ปลาที่เข้าไปแล้วออกมาได้

รากศัพท์ 4

คำนาม

งา (คำลักษณนาม ตัว)

1. ชื่อปลาน้ำกร่อยหรือทะเลขนาดเล็กชนิด Thryssa setirostris (Broussonet) ในวงศ์ Engraulidae กระดูกขากรรไกรบนโค้งยื่นยาวเป็นเส้นจดครีบท้องหรือครีบก้น ลำตัวยาว แบนข้าง ปากกว้าง เกล็ดที่สันท้องเป็นเหลี่ยมคมเรียงต่อกันคล้ายฟันเลื่อย พื้นลำตัวสีเงินอมเหลืองส้ม ขนาดยาวได้ถึง 15 เซนติเมตร

ภาษากฺ๋อง

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ŋa/

คำสรรพนาม

งา

1. ฉัน