เมรุ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

เมรุ

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาบาลี เมรุ

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย เมน [เสียงสมาส]
เม-รุ-
สัทอักษรสากล /meːn˧/ /meː˧.ru˦˥./
คำพ้องเสียง เมน

คำวิสามานยนาม[แก้]

เมรุ

  1. ชื่อภูเขากลางจักรวาล มียอดเป็นที่ตั้งแห่งเมืองสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ซึ่งพระอินทร์อยู่

คำนาม[แก้]

เมรุ

  1. ที่เผาศพ เดิมผูกหุ่นทำเป็นภูเขาเลียนแบบเขาพระสุเมรุซึ่งตั้งที่เผาขึ้นบนนั้น ของหลวงทำเป็นเรือนโถง เครื่องยอดหรือมณฑปครอบที่เผา เรียกว่า พระเมรุ, ต่อมาเรียกที่เผาศพทั่วไปทั้งมียอดและไม่มียอด ว่า เมรุ