กรวย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

กรวย

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กฺรวย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgruai
ราชบัณฑิตยสภาkruai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/krua̯j˧/()

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาเขมร ត្រួយ (ตฺรัวย, หน่อ; กระทงกรวย)

คำนาม[แก้ไข]

กรวย

  1. (เรขาคณิต) รูปตันมีลักษณะฐานกลมและแหลมเรียวไปโดยลำดับ
  2. ของมีรูปกลม กลวง ยาวเรียวแหลม
  3. ขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้า กะทิ น้ำตาลปีบ เป็นต้น หยอดในกรวยใบตอง
  4. กระทงมีฝาเป็นกรวยครอบ ข้างในใส่หมากหรือเมี่ยงสำหรับถวายพระอุปัชฌาย์และคู่สวดในการบวชนาค เรียกว่า กรวยอุปัชฌาย์ และกรวยคู่สวด

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาเขมร ជ្រួយ (ชฺรัวย, Casearia sp.)

คำนาม[แก้ไข]

กรวย

  1. ชื่อไม้ต้นชนิด Horsfieldia irya (Gaertn.) Warb. ในวงศ์ Myristicaceae ขึ้นตามฝั่งน้ำลำคลอง ใบเป็นมันคล้ายใบจำปี แต่เรียวและนิ่มกว่า ดอกสีเหลือง ผลกลมเป็นพวงคล้ายมะไฟ
  2. ชื่อไม้พุ่มชนิด Casearia grewiifolia Vent. ในวงศ์ Flacourtiaceae ใบคล้ายชนิดแรกแต่ปลายป้อม มีขนมาก ขอบใบมีจักเล็ก ๆ เชื่อกันว่าเป็นยาสูบแก้ริดสีดวงจมูก
คำพ้องความ[แก้ไข]

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

เทียบภาษาเขมร ពួយ (พัวย, ขว้าง, พุ่ง (สิ่งที่ยาวและแหลม)) (ซึ่งเป็นรากของภาษาไทย พวย)

คำกริยา[แก้ไข]

กรวย

  1. (โบราณ) สักหรือแทงด้วยแหลน
    กรวยปลา