ตะแกรง

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ตะ-แกฺรง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	dtà-grɛɛng
	ราชบัณฑิตยสภา	ta-kraeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/ta˨˩.krɛːŋ˧/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

คำนาม

ตะแกรง

1. ภาชนะสานรูปแบนกลม มีขอบ ตาห่าง สำหรับร่อนสิ่งของ หรือตากปลาตากเนื้อเป็นต้น
2. ภาชนะสานรูปกลม ก้นลึก ตาถี่ สำหรับช้อนกุ้งปลาเป็นต้น
3. อุปกรณ์ทำด้วยวัสดุเช่นเหล็ก พลาสติก ลักษณะเป็นซี่ ๆ หรือเป็นตา ๆ สำหรับแยกสิ่งละเอียดและสิ่งหยาบออกจากกัน เช่น ตะแกรงร่อนทราย หรือสำหรับให้ความร้อนหรือสิ่งอื่นผ่านได้ เช่น ตะแกรงปิดฝาท่อน้ำ ตะแกรงปิ้งกล้วย

รากศัพท์ 2

คำนาม

ตะแกรง

1. อุปกรณ์]มีลักษณะเป็นแผงเหล็กทำเป็นซี่โปร่ง ๆ ติดอยู่ที่หน้ารถรางหรือรถจักร กันไม่ให้สิ่งที่ถูกชนพลัดเข้าไปใต้ท้องรถ