ยักษ์

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รูปปั้นยักษ์ ทศกัณฐ์ ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ซึ่งเป็นยักษ์จากเรื่องรามเกียรติ์

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต यक्ष (ยกฺษ); เทียบภาษาบาลี ยกฺข

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ยัก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงyák
ราชบัณฑิตยสภาyak
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/jak̚˦˥/
คำพ้องเสียงยัก
ยักข์

คำนาม[แก้ไข]

ยักษ์

  1. อมนุษย์พวกหนึ่ง ถือกันว่ามีรูปร่างใหญ่โตน่ากลัว มีเขี้ยวงอก ใจดำอำมหิต ชอบกินมนุษย์ กินสัตว์ โดยมากมีฤทธิ์เหาะได้จำแลงตัวได้, บางทีใช้ปะปนกับคำว่า อสูร รากษส และมาร ก็มี
  2. เทวดาพวกหนึ่งในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกและชั้นปรนิมมิตวสวัตดี
  3. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์ศตภิษัช มี 4 ดวง, ดาวพิมพ์ทอง หรือ ดาวสตภิสชะ ก็เรียก

คำวิเศษณ์[แก้ไข]

ยักษ์ (คำอาการนาม ความยักษ์)

  1. โดยปริยายหมายความว่า มีลักษณะหรืออาการอย่างยักษ์
    ใจยักษ์
    หน้ายักษ์
  2. มีลักษณะใหญ่เป็นพิเศษในพวก
    ปลาหมึกยักษ์