ยักษ์

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รูปปั้นยักษ์ ทศกัณฐ์ ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ซึ่งเป็นยักษ์จากเรื่องรามเกียรติ์

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาสันสกฤต यक्ष(ยกฺษ), เทียบภาษาบาลี ยกฺข

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย ยัก
สัทอักษรสากล /jäk̚˦˥/
คำพ้องเสียง ยัก
ยักข์

คำนาม[แก้]

ยักษ์

  1. อมนุษย์พวกหนึ่ง ถือกันว่ามีรูปร่างใหญ่โตน่ากลัว มีเขี้ยวงอก ใจดำอำมหิต ชอบกินมนุษย์ กินสัตว์ โดยมากมีฤทธิ์เหาะได้จำแลงตัวได้, บางทีใช้ปะปนกับคำว่า อสูร รากษส และมาร ก็มี
  2. เทวดาพวกหนึ่งในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกและชั้นปรนิมมิตวสวัตดี
  3. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์ศตภิษัช มี 4 ดวง, ดาวพิมพ์ทอง หรือ ดาวสตภิสชะ ก็เรียก

คำวิเศษณ์[แก้]

ยักษ์ ‎(คำอาการนาม ความยักษ์)

  1. โดยปริยายหมายความว่า มีลักษณะหรืออาการอย่างยักษ์
    • ใจยักษ์
    • หน้ายักษ์
  2. มีลักษณะใหญ่เป็นพิเศษในพวก
    • ปลาหมึกยักษ์