ต้อน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ต้อน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdtɔ̂ɔn
ราชบัณฑิตยสภาton
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tɔːn˥˩/

คำกริยา[แก้ไข]

ต้อน (คำอาการนาม การต้อน)

  1. สกัดกั้นให้ไปตามที่ต้องการ, ไล่ไปโดยวิธีกันไม่ให้แตกฝูง
    ต้อนควายเข้าคอก
  2. ดักหน้าดักหลัง
    รำต้อน
  3. โดยปริยายหมายถึงกิริยาอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น
    ต้อนเข้ามุม
    ต้อนให้จนมุม

คำนาม[แก้ไข]

ต้อน

  1. เครื่องมือจับสัตว์น้ำตามริมฝั่งชนิดหนึ่ง ใช้เฝือกกั้นเป็นคอก 3 ด้าน ด้านหนึ่งมีประตูเปิดปิดได้ ในคอกสะด้วยกิ่งไม้เพื่อล่อให้ปลาเข้าอยู่, กะต้ำ ก็ว่า

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ต้อน (อาการนาม การต้อน)

  1. ฝาก, ให้