ข้ามไปเนื้อหา

เม่า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: เมา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เม่า
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmâo
ราชบัณฑิตยสภาmao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/maw˥˩/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *mawᴮ⁴; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເມົ່າ (เม็่า), ภาษาไทใหญ่ မဝ်ႈ (ม้ว), ภาษาไทใต้คง ᥛᥝᥲ (เม้า), ภาษาพ่าเก မွ် (เมา), ภาษาอาหม *𑜉𑜨𑜧 (*มอ̂ว์), ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง maeuj (เหม้า-kaeuj maeuj-เข้า/ข้าวเม่า)

คำนาม[แก้ไข]

เม่า

  1. (ข้าว~) ข้าวเปลือกข้าวเหนียวที่ยังไม่แก่จัดเอามาคั่วแล้วตำให้แบน

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *mawᴮ⁴; ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน เม่า, ภาษาลาว ເມົ່າ (เม็่า), ภาษาคำเมือง ᨾᩮᩢ᩵ᩣ (เมั่า), ภาษาเขิน ᨾᩮᩢ᩵ᩣ (เมั่า), ภาษาไทลื้อ ᦙᧁᧈ (เม่า), ภาษาไทใหญ่ မဝ်ႈ (ม้ว), ภาษาพ่าเก မွ် (เมา), ภาษาอาหม 𑜉𑜨𑜧 (มอ̂ว์)

คำนาม[แก้ไข]

เม่า (คำลักษณนาม ตัว)

  1. (แมลง~, แมง~) ปลวกทุกชนิดในระยะที่มีปีกเพื่อบินออกผสมพันธุ์ ลำตัวขนาดแตกต่างกันไปแล้วแต่ชนิด ยาวตั้งแต่ 0.5-2.7 เซนติเมตร มีปีก 2 คู่ยาวกว่าลำตัว เหมือนกันทั้งรูปทรงและเส้นปีก เมื่อพับปีก ปีกจะแบนราบไปตามลำตัวด้านหลัง เมื่อผสมพันธุ์แล้วสลัดปีกและเฉพาะตัวเมียจะไปสร้างรังใหม่

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

เม่า (คำลักษณนาม ตั๋ว)

  1. (แมง~) อีกรูปหนึ่งของ ᨾᩮᩢ᩵ᩣ (เมั่า)

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เม่า (คำอาการนาม กำเม่า หรือ ความเม่า)

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨾᩮᩢ᩵ᩣ (เมั่า)

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

เม่า (คำลักษณนาม โต)

  1. (แมง~) แมลงเม่า

อ้างอิง[แก้ไข]