ตีน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

ตีนของคน
ปลาตีน

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย ตีน
สัทอักษรสากล /tiːn˧/

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *tiːnᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຕີນ(ตีน)

คำนาม[แก้]

ตีน

  1. อวัยวะส่วนล่างสุดของคนหรือสัตว์ นับตั้งแต่ใต้ข้อเท้าลงไป สำหรับยืนหรือเดินเป็นต้น
  2. โดยปริยายหมายถึงสิ่งอื่นที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้นหรือส่วนล่างของสิ่งบางอย่าง
    • ตีนม่าน
    • ตีนมุ้ง
  3. ชาย, เชิง
    • ตีนท่า
    • ตีนเลน

รากศัพท์ 2[แก้]

คำนาม[แก้]

ตีน

  1. ชื่อปลาน้ำกร่อยในวงศ์ Periophthalmidae ที่ใช้ครีบอกต่างตีน ตาโปนมองเห็นเหนือน้ำได้ดี เช่น ชนิด Periophthalmus barbarus, Boleophthalmus boddarti