ตีน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

ตีนของคน
ปลาตีน

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ตีน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdtiin
ราชบัณฑิตยสภาtin
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tiːn˧/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *tiːnᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຕີນ (ตีน), ภาษาไทลื้อ ᦎᦲᧃ (ตีน), ภาษาไทใหญ่ တိၼ် (ติน), ภาษาอาหม 𑜄𑜢𑜃𑜫 (ติน์), ภาษาจ้วง din

คำนาม[แก้ไข]

ตีน

  1. อวัยวะส่วนล่างสุดของคนหรือสัตว์ นับตั้งแต่ใต้ข้อเท้าลงไป สำหรับยืนหรือเดินเป็นต้น
  2. โดยปริยายหมายถึงสิ่งอื่นที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้นหรือส่วนล่างของสิ่งบางอย่าง
    ตีนม่าน
    ตีนมุ้ง
  3. ชาย, เชิง
    ตีนท่า
    ตีนเลน

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ตีน

  1. ชื่อปลาน้ำกร่อยในวงศ์ Periophthalmidae ที่ใช้ครีบอกต่างตีน ตาโปนมองเห็นเหนือน้ำได้ดี เช่น ชนิด Periophthalmus barbarus, Boleophthalmus boddarti