ชง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ชง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchong
ราชบัณฑิตยสภาchong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰoŋ˧/
คำพ้องเสียงชงฆ์

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาฮกเกี้ยน (chhiong, เทน้ำ, ผสมน้ำ)[1]

คำกริยา[แก้ไข]

ชง (คำอาการนาม การชง)

  1. เทน้ำร้อนลงบนใบชาหรือสมุนไพรบางชนิดเป็นต้นเพื่อสกัดสาร กลิ่น หรือรสที่ต้องการ
    ชงชาจีน
    ชงชาดอกคำฝอย
  2. ใช้น้ำร้อนทำให้ละลาย, ผสมเครื่องดื่มประเภทผงด้วยน้ำร้อนและปรุงรสให้พร้อมที่จะรับประทาน
    ชงนม
    ชงกาแฟ
  3. เทน้ำร้อนจากกาลงในภาชนะอื่น ในคำว่า ชงน้ำร้อน
    ชงน้ำร้อนใส่กระติก
  4. เตรียมการให้, ดำเนินการให้
    เขาชงเรื่องให้รัฐมนตรีลงนาม
  5. เตะลูกบอลให้ผู้อื่นทำประตู
    เขาทำแฮ้ตถริกได้แต่กลับถล่มตัวว่าเพื่อนร่วมทีมชงลูกได้ดี

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาแต้จิ๋ว (chhiong, ชน, ปะทะ)[1]; เป็นศัพท์โหราศาสตร์

คำกริยา[แก้ไข]

ชง (คำอาการนาม การชง)

  1. ขัดกัน, เป็นอริกัน, เป็นศัตรูกัน
    ดวงรัฐมนตรีกับปลัดคงชงกัน จึงมีเรื่องขัดแย้งกันอยู่เรื่อย

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ชง

  1. อัปมงคล, โชคร้าย
    ปีชง

ภาษาปักษ์ใต้[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ชง (คำอาการนาม ก่านชง)

  1. งง, ชะงัก, ประหม่า

อ้างอิง[แก้ไข]